Januari

Gespot!

 

Het  derde  weekend van januari  was het zo ver… Ieder zijn hobby natuurlijk maar vogels spotten heb ik nooit echt begrepen. Veel vogelaars zijn in dat weekeinde afgereisd naar het Gelderse buurtschap Veldhunten om een glimp op te vangen van de bruine klauwier. Het zeldzame vogeltje werd zaterdagmiddag gespot door een vogelaar in het gehucht vlakbij de Duitse grens. Het is de eerste keer dat de zangvogel in Nederland is gezien. Dat zeg ik……… ieder zijn hobby.

 

Ik heb zelf ook eens mogen ervaren om te spotten. In een boot op een 1 of andere rivier in alle vroegte. Dit omdat alle vogels dan ook aanwezig waren, de orde , de rust en goede bedrijfsgang nog waren dan nog niet verstoord.

Helemaal naar Gambia afgereisd om te weten wat ik nu wist. Bijna alle vogels die daar rondvlogen kwamen ook in Nederland wel voor. Kortom zonde van mijn geld maar een ervaring om nooit te vergeten.

In  1 boot met een Gambiaan of Gambinees aan het roer.  Een 8tal Nederlanders en een verrekijker die je kon huren.

Afzetters….. maar ik deed het toch. 

Ik wilde opzoek naar de bonte specht, het soort roodborstje en zeker weten dat de huismus was thuis gebleven.

Wat een schik om 7uur in de morgen. Het bleef niet alleen bij kijken, want als je heel stil was kon je ze horen.

Onze gids kon niet alleen Engels maar sprak ook een goed taaltje vogels. Hij communiceerde met de vogels alsof hij er zelf 1 was. Elk tjilpje, riedeltje wist hij van bijna elke vogel die er in het natuurgebiedje thuis hoorde en kan zo uren kletsen met 1 van de exemplaren van moeder natuur.

 

In de uitverkoop daar hangt hij, helemaal zelf gespot! Hij lonkte naar me, het vogelbloesje. Vrolijke kleuren koolmeesjes, roodborstjes en voor de contrast wat groene blaadjes. Hij keek me aan en floot ze nu echt naar me? Ze had mij in haar macht.  Ik hoorde de vogels zingen die op de bloes stonden en dit klonk mij als muziek in mijn oren.

Deze was uniek en de enige in zijn soort! En nee… ik neem geen genoegen met een foto.

Ik  ben hier toch veel beter in dan stil zitten wachten voordat die bruine klawier voorbij komt zetten.

Ieder zijn hobby natuurlijk. De vraag is nu wie spot wie nou?

Het k-woord,

Een nare ziekte.. iedereen heeft wel iemand in zijn omgeving die er dichtbij mee kennis heeft moeten maken.  Chemokuren, tranen en hele levens die omgegooid worden. Bij het overlijden of bij de constatering hiervan. In elke laag van ons koude kikkerlandje komt het  voor. Discrimineert niet en is niet kieskeurig. Ontzettend achterbaks.

 

Wat een ontiegelijke kut ziekte. Kanker. Massa’s mensen worden ermee geconfronteerd,massa’s mensen moeten er mee hun laatste stukje leven. Ik loop in de stations hal en mijn ogen blijven hangen op de poster van de KWF  Kankerstichting  met de tekst: “11mensen krijgen elk uur te horen dat ze kanker hebben.”

De kippenvel besluipt me. Precies hoe kanker je ook besluipt. Niemand zit er op te wachten om te vechten, te knokken of chemische zooi naar binnen te werken. 11 mensen wat ontzettend veel. Zoveel soorten agressiviteit in je lichaam.

 

En dan nog zijn er mensen die het als een scheld woord gebruiken.  Het “k-woord” Wat bezielt je in godsnaam om dit te gebruiken. Het is niet stoer!! Verre van! Ik vind het vooral triest, dit wens je niemand toe.

Zoek alsjeblieft een andere….  Doet het niet voor mij maar gewoon voor je medemens.

Zoveel pijn, mensen willen hier niet mee geconfronteerd worden. En hardop? Daar zit helemaal niemand op te wachten. Als het dan perse een ziekte moet zijn doe dan de griep, hik of migraine. ook vreselijk als je daar last van heb,  maar dat is een stuk minder gevoelig in ieder geval.

 

Mijn Opa had het ook en moest zijn leven inleveren, verloren maar eervol en dapper gestreden in de strijd. Mijn tante heeft haar tanden er in gezet en heeft tot nu toe elke keer nog gewonnen. 1-1 gelijkstand.  61% van alle gevallen kan er worden bestreden en de andere 39% heeft gewoon dikke pech? Het is niet eerlijk en het blijft niet eerlijk. Mensen die je spreekt en ziet wat het met ze doet en heeft gedaan, mensen die je niet ziet en je weet wat er mee is gedaan.

Vroeger onbespreekbaar maar nu doodsoorzaak nummer 1. Ik hou toch liever de top 40 bij eigenlijk.

 

 Je kan er onmogelijk meer omheen. En als jij denkt dat jij dit kan… Dan word het eens een keer hoog tijd om je oogkleppen af te doen. Medicijnen worden er gevonden maar er is helaas nog niet genoeg voor alle agressiviteit. Zoals veel dingen die je niet in hand heb. Toch zou het wel fijn zijn als je een beetje inspraak had hoe je het einde had bedacht. In plaats van dat je word geleefd