November

Ben jij een stiekeme snuiver of de wapperaar?

Mannen. Ik werk ermee, ben er vrienden mee en ben er zelfs verliefd op 1. Ik mag best zeggen dat ik een groot gedeelte kén van dit geslacht. Soms verbaas ik me over ze en de andere keer lach ik om ze. In den beginne als een vrouw een man leert kennen is er niks aan de hand. Maar  komt de doorgewinterde Bourgondiër boven tafel. Niet erg natuurlijk tot voor slot wat je dwars zit moet eruit. Wat de singels en net verliefden onders ons éven vergeten is het moment dat je samen naast elkaar ligt. De dag doorspreekt en nog even hartelijk lacht hoe je die collega te pakken had. Dan komt het moment waar de druk te hoog wordt opgevoerd en er ietwat gas ontsnapt. Het geluid van een scheet klinkt als n lekke uitlaat onder de dekens. Wat in het begin nog knus en gezellig leek komt nu uit op een onbewoond eiland met manlief als bewoner. Gaat het deken al wapperend op en neer? of Snuift hij stiekem afgesloten even  onder het dekbed. En dit... jawel gebeurt zonder blikken of blozen met de ondertiteling "je moet me maar nemen zoals ik ben". Je hoort mij nu niet zeggen dat vrouwen naar bloementjes ruiken want wij kunnen er ook van. Mij zou je kunnen scharen onder de stiekeme stinkerds. Uit het niks en plots komt me er een lucht voorbij waar menig giertank nog een voorbeeld aan kan nemen. Vieze gezichten en er wordt om gekeken. Alsof je neus bloed aanschouw je dit. Iedereen geniet van jou lucht. Dit is toch veel beter dan alleen op je eilandje?

Leed delen noemen ze dit. Ik kan er hartstikke buikpijn van krijgen hoor!  Nu is het niet en alles behalve de bedoeling dat er te pas en te onpas van mijn gedeeld leed misbruik  gemaakt wordt. Ik ben nu eenmaal zo'n scheetje. En jij? Hoe laat jij ze het liefst?